Frederik Borgesius is bij het IViR bezig met de onderzoeksmaster Informatierecht. Hij combineert zijn studie met een parttime baan bij SOLV Advocaten. Daarnaast werkt Frederik al jaren in de muziekindustrie, als producer, DJ, labeleigenaar en uitgever, en heeft hierdoor dagelijks met auteursrecht te maken. Naast het runnen van zijn eigen bedrijf heeft hij in de avonduren rechten gestudeerd en zijn bachelor behaald aan de Open Universiteit.

(met D.A. Korteweg), E-mail na de dood: juridische bescherming van privacybelangen, Privacy & Informatie, 2009-5, p. 212-224.

Aanbieders van online e-maildiensten zoals Gmail, Hotmail en Yahoo!, bieden een steeds grotere opslagcapaciteit aan hun abonnees, hetgeen de feitelijke beschikkingsmacht van deze aanbieders over de bij hun opgeslagen communicatie vergroot. De honger naar informatie van de aanbieders van dergelijke online communicatiediensten die vaak afhankelijk zijn van advertentie-inkomsten, wordt ruimschoots gevoed door de consument die gretig gebruik maakt van de veelal gratis aangeboden en haast ongelimiteerde opslagcapaciteit die hen in staat stelt om al hun communicatie vanaf iedere gewenste plek te raadplegen. Nu de generatie abonnees die via e-mail communiceert langzamerhand ouder begint te worden, rijst de vraag wat er zal gebeuren met de e-mailcommunicatie die staat opgeslagen bij de aanbieder na overlijden van de abonnee. De centrale vraag van dit artikel luidt dan ook: in hoeverre wordt het privacybelang van de abonnee van een online e-maildienst en diens communicatiepartners beschermd en kunnen zij dit belang beschermen als de abonnee komt te overlijden? Uit onze inventarisatie van de relevante wetgeving, jurisprudentie en literatuur blijkt dat de bescherming van de privacybelangen van de overleden abonnee en zijn communicatiepartners onduidelijk en zelfs gebrekkig is.

17.11.2009

Bijgewerkt 17.11.2009